Από τα προάστια της Αθήνας, το Ηράκλειο διαθέτει την πιο ιδιόμορφη ιστορία, ιστορία που, με την ενοποίηση του πολεοδομικού συγκροτήματος και την ομογενοποίηση μέσα από τις μετακινήσεις πληθυσμού στον αστικό ιστό, τείνει τις τελευταίες δεκαετίες να σβήσει.
«Αντίσταση στη λήθη» χαρακτηρίζουν οι διοργανωτές της την έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Ανακαλύπτοντας το Ηράκλειο Αττικής στη διάρκεια ενός αιώνα (1880-1980)», που εγκαινιάζεται την Τετάρτη στην Πινακοθήκη Γρηγοριάδη της πόλης. Σε αυτήν παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό αδημοσίευτες φωτογραφίες που ανασύρθηκαν από οικογενειακά άλμπουμ, αλλά και από αρχεία τοπικών επαγγελματιών φωτογράφων, που συνεργάστηκαν με τον σύλλογο «Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού» για τη συλλογή του.
Μέσα από αυτά τα φωτογραφικά τεκμήρια, κάποια από τα οποία ανάγονται στα τέλη του 19ου αιώνα, αναδύονται σπαράγματα μιας ιδιαίτερης ιστορικής πορείας, που ξεκινά το 1837, όταν ο Όθων ιδρύει εκεί τη «Στρατιωτική Αποικία Αράκλι», εγκαθιστώντας 30 αφυπηρετήσαντες Γερμανούς στρατιώτες, που αποτέλεσαν τη «μαγιά» από την οποία, σταδιακά, δημιουργήθηκε το Ηράκλειο...
Η ίδρυση του συνοικισμού με τον τρόπο αυτόν εξηγεί και την υψηλή συγκέντρωση καθολικών στην περιοχή, καθώς και του ναού του Αγίου Λουκά, που χτίστηκε σε σχέδια του Θεόφιλου Χάνσεν και λειτουργείται μέχρι σήμερα.
«Η πόλη μας, μια εξέλιξη του βαυαρικού χωριού που μεταφυτεύτηκε μαζί με τον Όθωνα στη χώρα μας, δεν έχει την ίδια φυσιογνωμία με την προσφυγική γειτονιά της Νέας Ιωνίας ούτε με την αρβανίτικης καταγωγής Λυκόβρυση και Μεταμόρφωση, χωρίς αυτό να αποτελεί πλεονέκτημα ή μειονέκτημα, απλώς έτσι είναι: οι ζωές των ανθρώπων είναι που μετράνε στις διαφορετικές διαδρομές», σημειώνει ο επί χρόνια δήμαρχος της πόλης και ιδρυτής της Πινακοθήκης Γιώργος Γρηγοριάδης.